25 Nisan 2014 Cuma

Ateşböceği Yolu/Kristin Hannah-Yorum

Bu yorumu taze taze hala gözlerim yaşlı ve burnumu çeke çeke yapmanın daha iyi olacağını düşündüm.
Evet bu kitap öyle harika bir kitap ki etkilenmeyen birisine insan demem ben. Duyguları çok iyi bir şekilde aktarması, empati kurmayı sağlaması kitabın içinde onlarla bir bütün olmamızı sağlıyor. Yazar gerçekten fazlasıyla başarılı. Evet malesef ki çok başarılı bu biçim de etkileyip beni hüsran ediyor. Böyle bir şey nasıl olur ya, nasıl olur da böyle biter gerçekten şu an ikinci kitabına başlıyabilecek güçte olduğumu düşünmüyorum. Şu sürelik bu kadar ağlamak yeter. Hele ki bu kitabı 3. okuyuşum olduğunu söylemem lazım ve beni ilk defa okumuş gibi çok etkiliyor. Gerçekten bu kitabın yeri çok ayrı.

Kitabın konusuna gelirsek:                                  

KONU:
70'lerden 2000 li yıllara dek uzanıyor. Tully ve Kate adında iki karakterimiz birbirlerinden çok farklı olmalarına rağmen yıllarca süren bir arkadaşlığa sahip oluyorlar. Tully eroin bağımlısı annesi ile zorlu bir hayat, Kate ise mutlu aile tablosu çizebilecek türde bir hayata sahiptir. Kate'in tek sorunu arkadaşı olmaması ve çekingenliğidir. Bir gün Tully ve annesinin Kate'lerin evlerine yakın bir eve taşınmalarıyla başlıyor hikaye. Tully'nin bir anlık içini dökmesiyle bu arkadaşlık filizleniyor

. Aynı üniversiteye gidiyorlar Tully'nin durdurak bilmez hayalleri Kate göre olmadığını bir gün Kate anlıyor. Ara da tabi ki sorunları oluyor. Tully hırsıyla işe girip Kate de aldırıyor. Oradaki Johhny adlı patronları(çok feci yakışıklı doğruya doğru şimdi :D ) Tully'e kapılır. Fakat Kate de Johhny inanılmaz duygular beslemektedir. Sonraki zamanlarda umudu kalmadığında Johhny'le bir yakınlaşma olur ve ilerler. Kate hamile kalır ona yük olucağını düşünürken evlenme teklifi alır. Kate kendisini ailesine, Tully ise kariyerine adar. Devamında bir sürü olay gelişir. (Çok içine girdim konunun bu kadar yeter :) )

Sayfa Sayısı: 624

Duygusal türde kitap okumayanlar için söylüyorum okumayın! Sonra yok ben sevmedim o da şu da kitabın adını kirletmezsiniz en azından. Kitabı okurken en çok Marah'a o kadar üzüldüm ki keşke birbirlerini tanıyabilmeleri için daha çok vakitleri olabilseydi dedim sürekli. Zaten son 100 sayfası ağlata ağlata duygu seline sokarak ilerliyor.Üzülmemek imkansız.Bana bir şeyler kattı mı? Kesinlikle evet Tully'nin hırsı ve başarısı sayesinde öyle bir gaza geldim ki bende, kıpır kıpır içim. Ayrıca ben samimi olmadığım insanların yanında girişimci değilimdir, çekinirim kendime güvenim sıfırdır ama artık öyle değil okulda veya başka bir yerde kendimde olan değişimi fark ettim yavaş yavaş duvarlarımı yıkıyorum! :D Kate'inse sevgisi, ailesine olan bağlılığı bana çok güzel örnek oldu. Şu an bile duygularımı tam ifade edemiyorum kısacası ANLATILMAZ OKUNUR denir buna.. :)


Ateşböceği Yolu kitabından bir kare ^^

ALINTILAR :)
  • Saygı görmeyi beklemeyen, asla saygı göremez.
  • "Çok güzelsin," dedi fısıltıyla.
    "Sarhoşsun sen."
    "Yine de güzelsin."
  • "Bana söz ver," dedi Tully;sesi çatallaşmıştı.  "Daima dost kalacağız."

    Çok fazla yok çünkü bir ara kendimi fazla kaptırmışım altını çizmeyi unuttum o yüzdende geri bulamadım :)
    Bu kadar benden böylesine harika bir kitabı kaçırmayın hiç bir şekilde pişman olmayacağınıza eminim ;)
    Not: Ateşböceğinin yazılışı hakkında ikilemde kaldım kapağında birleşik bazı kaynaklar ise ayrı yazılması gerektiğini söylüyor eğer hatalıysam affola.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.